Şeftali, kayısı, kiraz, nektarin, erik ve diğerleri yaprak döken ağaçlardır ve “sert çekirdekli meyveler” ailesinin üyeleridir. Soğuk kışların olduğu, ancak ılık ve kurak yazların olduğu bölgelerde daha iyi büyürler, nötr ila hafif asidik pH ile organik madde bakımından zengin, derin, iyi drene edilmiş toprakları tercih ederler. Dengeli bir gübreleme programı, bitkilerin ihtiyaç duyduğu tüm besinleri hesaba katmalı ve girdileri optimize etmeyi, verimi artırmayı ve kaliteyi iyileştirmeyi hedeflemelidir; aynı zamanda çevreyi, toprak verimliliğini ve mahsulün sürdürülebilirliği korunmalıdır.